«Πόλεμος πατήρ πάντων», έλεγε πριν από περίπου 2.500 χρόνια ο Εφέσιος Ηράκλειτος. Ο πόλεμος, που από τη φύση του εκτός από χαοτικός, πολύπλοκος και απάνθρωπος είναι συχνά και ένας εκ των υστέρων «αφηγητής», κατασκευάζοντας βολικά παραμύθια για νικητές και ηττημένους, κάποτε τελειώνει και τότε κατά κανόνα τα πλήθη ξεχνούν τους λόγους για τους οποίους έγινε.
Αυτό όμως που δεν ξεχνά ο πολίτης και εκεί συχνά, κρίνεται η πραγματική σχέση μιας κυβέρνησης με την κοινωνία, είναι οι εξοργιστικά και αδικαιολόγητα υψηλές τιμές στο σουπερμάρκετ, ο λογαριασμός του ρεύματος, το παράλογα δυσβάσταχτο ενοίκιο.
Ο κόσμος εν πολέμω, κινδυνεύοντας να χάσει όλα τα στοιχειώδη, όπως η επιβίωση, η ασφάλεια και η σταθερότητα, συχνά συσπειρώνεται γύρω από την εκάστοτε ηγεσία του.
Είναι γνωστό ως φαινόμενο της «συσπείρωσης γύρω από τη σημαία». Σε συνθήκες γενικευμένης σύγχυσης και ανασφάλειας, οι κάποτε πανίσχυρες βεβαιότητες της καθημερινότητας κλονίζονται, με αποτέλεσμα οι πολίτες να αναζητούν σταθερότητα και αποφασιστικότητα.
Η ιστορία έχει αποδείξει ότι ο πόλεμος ευνοεί αρχικά πιο πολύ τους κυβερνώντες. Οι δημοσκοπήσεις ως «φωτογραφίες στιγμής» αποτυπώνουν πράγματι μια ενίσχυση της κυβερνητικής επιρροής.
Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα, τούτο φαίνεται να συμβαίνει και σήμερα. Οι γρήγορες κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης, η στρατιωτική ετοιμότητα και οι διπλωματικές παρεμβάσεις δημιουργούν την εικόνα μιας ηγεσίας που αντιδρά άμεσα.
Το πραγματικό κρας τεστ για την κυβέρνηση όμως, θα είναι πιθανότατα το φετινό Πάσχα. Η προσπάθεια για να συγκρατηθούν οι τιμές θα γίνει μεν αλλά μέσα σε ένα κλίμα που κραυγάζει πως η κυβέρνηση «δεν το έχει», αντιμετωπίζοντας τους ευκαιριακούς κερδοσκόπους, τους «σουπερμαρκετάδες», τα καρτέλ των καυσίμων και του λιανεμπορίου κ.α.
Οι προσδοκίες του κόσμου δεν είναι πολλές διότι και το δείγμα γραφής των κυβερνώντων στις ποικιλόμορφες «μάχες κατά της αισχροκέρδειας», που δηλώνουν ότι-έδωσαν, ήταν απογοητευτικό.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης απέχει πολύ από το να πείσει ότι νοιάζεται για την «κατώτερη μεσαία τάξη», ενώ κάποιες φορές εξόργισε και τους πιο υπομονετικούς μαζί του με τις ατυχείς αναφορές στα Airbnb και τα «δικά μας παιδιά» που έχουν ακίνητα και τα νοικιάζουν, σε ζωηρότατη αντίθεση με τα παιδιά ενός κατώτερου θεού, τους ενοικιαστές.
Είναι όμως ο ίδιος που επέδειξε δυναμικά αντανακλαστικά και αποφασιστικότητα όταν βρήκε τρόπο να θωρακίσει σε κάποιο βαθμό τη χώρα απέναντι στον κορονοϊό (2020), βρήκε τρόπο να βρει ευρωπαϊκή απάντηση στη. υβριδική επίθεση στον Έβρο, στήριξε σταθερά την Ουκρανία (2022) και τώρα έκανε στρατηγικές κινήσεις υπέρ της Κύπρου , τις οποίες ακολούθησαν Γάλλοι και Γερμανοί.
Με μια παροιμιώδη αμεριμνησία αν όχι εμμονή, ο πρωθυπουργός έδειξε ότι έχει μεγαλύτερη κατανόηση απέναντι στις μεγάλες επιχειρήσεις, παρά απέναντι στους «νεόπτωχους» της κρίσης.
Κι ας επιμένουν μεγάλοι θεωρητικοί, μελετητές του οικονομικού φιλελευθερισμού ότι όταν η οικονομία αναπτύσσεται, προτεραιότητα πρέπει να έχουν εκείνοι που βρίσκονται χαμηλότερα στην κοινωνική κλίμακα. Ο Μητσοτάκης είναι επιεικώς μετεξεταστέος.
Η κάλπη τελικά θα ξεκαθαρίσει πολλές από αυτές τις εκκρεμότητες όποτε κι αν στηθεί.
