Έτυχε να βρεθώ πριν από 4 – 5 βδομάδες στην περιοχή γύρω από τους Λαχανόκηπους, στη δυτική είσοδο της Θεσσαλονίκης. Η εικόνα που παρουσιάζεται δεν έχει αλλάξει ούτε στο ελάχιστο από την τελευταία φορά που πέρασα από εκεί, πριν από μερικά χρόνια, μάλλον πριν από την πανδημία του κορονοϊου.
Αναφέρω εδώ μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά όσων αντίκρισα. Το οδόστρωμα της 26ης Οκτωβρίου είναι σε άθλια κατάσταση, ο φωτισμός ελλιπέστατος για να μην πω ανύπαρκτος, κάποια φανάρια σε διασταυρώσεις δεν λειτουργούσαν ή δεν υπήρχαν καν φανάρια («υπήρξαν τροχαία με νεκρούς», με ενημέρωσε σχετικά άτομο που δραστηριοποιείται στην περιοχή), παντού υπήρχαν μπάζα και σκουπίδια («αποκομιδή σπάνια γίνεται»). Επίσης, σε τμήματα της 26ης Οκτωβρίου ουσιαστικά δεν υπήρχαν πεζοδρόμια και ειδικότερα απέναντι από το γήπεδο του Θερμαϊκού Θεσσαλονίκης οι επιβάτες των λεωφορείων που κατεβαίνουν στη στάση «τρέμουν για τη ζωή τους»…
Θα μπορούσα να θυμηθώ κι άλλα «ωραία», αλλά δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η εικόνα της περιοχής είναι οικτρή και δημιουργεί την εντύπωση, στην καλύτερη περίπτωση, απλής αδιαφορίας εκ μέρους των αρμοδίων και στη χειρότερη, πλήρους εγκατάλειψης.
Όποια και να είναι η πραγματικότητα, η εικόνα διόλου δεν συνάδει με αυτήν του El Dorado ακινήτων, στο οποίο λέγεται πως θα μετατραπεί η δυτική είσοδος της Θεσσαλονίκης (βλέπε σελ. 22-23).
Είναι αλήθεια ότι στη δυτική είσοδο κάτι έχει αρχίσει να κινείται τελευταία, ειδικά με την ανακοίνωση των σχεδίων για «αναγέννηση» του ακίνητου της ΦΙΞ. Τα σχέδια για τα οποία γίνεται λόγος πράγματι είναι φιλόδοξα και, στην περίπτωση που όντως υλοποιηθούν (πάντα κρατάω «μικρό καλάθι»), σε θέση να αλλάξουν την εικόνα της περιοχής. Θεωρώ όμως πως όλα αυτά πρέπει να έπονται των παρεμβάσεων που είναι αναγκαίες να γίνουν, προκειμένου να καταστούν στη συνέχεια εφικτές οι μεγάλες επενδύσεις!
Δηλαδή, δεν μπορεί να αναγερθούν πρώτα πολυτελή κτήρια και ακολούθως να τοποθετηθεί επαρκής φωτισμός, δεν μπορεί να κατασκευαστούν πρώτα μεγάλες γραφειακές εγκαταστάσεις και ακολούθως να μεριμνούσε για το οδόστρωμα κ.ο.κ. Με λίγα λόγια, δεν θέλω να σκεφτώ μια εικόνα της δυτικής εισόδου, όπου τα πολλά κακώς κείμενα θα μισοκρύβονται πίσω από τη λαμπερή βιτρίνα πολυτελών και χρυσοπληρωμένων από αγοραστές και ενοικιαστές πολυκατοικιών…
Οι βασικές υποδομές πάντα πρέπει να προηγούνται. Αυτές και μόνο καθιστούν μια περιοχή λειτουργική και βιώσιμη και μάλιστα ανεξαρτήτως των όποιων προθέσεων για επενδύσεις. Και, πάνω από όλα, επειδή όσοι ζουν και δραστηριοποιούνται σε μια οποιαδήποτε περιοχή, τις δικαιούνται ακόμα κι αν δεν έρθουν στα μέρη τους μεγαλοεπενδυτές!
