Να δείτε πως θα ανοίξει συζήτηση το επόμενο διάστημα, για αυτή την τακτική της δέσμευσης περιουσιακών στοιχείων χωρίς καν να έχουν ασκηθεί ποινικές διώξεις, πόσο μάλλον όταν τα στοιχεία των ελεγχόμενων διαρρέουν στη δημοσιότητα (όπως συνέβη στην περίπτωση του αγροτοσυνδικαλιστή Κώστα Ανεστίδη – φωτογραφία).
Το θέμα δεν αφορά μόνο στις περιπτώσεις των αγροτοσυνδικαλιστών, αλλά εκτείνεται και σε άλλες κατηγορίες ελεγχόμενων, φυσικών προσώπων και επιχειρήσεων.
Νομικοί, με τους οποίους επικοινώνησε η «Θ», κάνουν λόγο για μια διαδικασία που έχει κριθεί σύννομη από το Συμβούλιο της Επικρατείας, αν και δεν έχει τεθεί σε δοκιμασία η συνταγματικότητά της με κάποια σχετική προσφυγή όταν νομοθετήθηκε.
Ένα πρόβλημα είναι η δυνατότητα δέσμευσης του 100% των περιουσιακών στοιχείων των ελεγχόμενων, που κατά μία έννοια χάνουν το τεκμήριο αθωότητας και καλούνται να προσφεύγουν για την άρση της δέσμευσης, που καταλήγει να εναπόκειται στην κρίση του κατά περίπτωση δικαστή.
Φυσικά, όταν συντρέχουν λόγοι επιβίωσης ή υπάρχουν εξαρτώμενα μέλη (παιδιά, ηλικιωμένοι) που έχουν ανάγκη, οι δικαστές συνήθως τοποθετούνται υπέρ της άρσης. Το θέμα είναι σ` αυτό το «συνήθως» και στο γεγονός, ότι η εφαρμογή του μέτρου της δέσμευσης -είτε με απόφαση ΑΑΔΕ, είτε με απόφαση Οικονομικού Εισαγγελέα- είναι αδύνατον να διαπιστωθεί αντικειμενικά αν και πότε επιβάλλεται καταχρηστικά για πολιτικούς ή άλλους λόγους (καλή ώρα κατά των αγροτοσυνδικαλιστών).
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη»
