Koιτάζω γύρω μου κάθε φορά που θίγω από αυτή την στήλη τα ζητήματα αναβίωσης του σκοπιανού αλυτρωτισμού στην Μακεδονία μας και το μόνο που αντικρύζω είναι σηκωμένα φρύδια, αδιάφορους ώμους, περίεργες γκριμάτσες («καλά είμαστε, τι τα σκαλίζεις») και ειρωνικά χαμόγελα του τύπου «υπερβολές».
Έχω μεγάλη θητεία στην μοναξιά αυτά τα χρόνια για να πτοούμαι από το εκάστοτε κλίμα που επικρατεί στην Μακεδονία μας και, ως αγύριστο κεφάλι που είμαι, επιμένω. Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σας νεότερες πληροφορίες. Ο αλυτρωτισμός κάνει εκτός του πολιτισμού, στον οποίο έχουμε αναφερθεί διεξοδικά, πιθανόν την εμφάνιση του στον χώρο της αγοράς και ειδικώς του εμπορίου.
Πώς θα σας φαινόταν άραγε αν μαθαίνατε ότι τα σλαβικά, εκτός από τα εντόπικα τραγούδια που ακούστηκαν στην Φλώρινα, μπορεί να επεκτείνονται και στις ονομασίες και εκδηλώσεις πολυκαταστημάτων που πρόκειται να ανοίξουν αν δεν έχουν ήδη ανοίξει σε πόλεις του νομού Κιλκίς; Μία ώρα απόσταση από την Θεσσαλονίκη; Εάν ισχύουν όλα όσα μου μεταφέρουν από την Γουμένισσα, πιθανόν. Ίσως. Όπως με ενημέρωσαν φίλοι έτσι ξαφνικά εμφανίστηκε στην κεντρική πλατεία της Γουμένισσας το «Γουμένισσα project». Εγκαταστάθηκε σε κεντρικό κατάστημα διατηρητέου κτηρίου που θα κατέρρεε.
Εκ πρώτης όψεως φαίνεται καλοσχεδιασμένο. Σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν τεθεί υπόψιν και ελληνικών αρχών στην Αθήνα πίσω από το project βρίσκεται η σύζυγος Έλληνα Μακεδόνα η οποία όμως είναι Αμερικανίδα πολίτης με καταγωγή από τα Σκόπια. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες διαδίδει στην τοπική κοινωνία ότι προχώρησε σε υλοποίηση του project με κονδύλια ευρωπαϊκού προγράμματος. Κάτι που φαίνεται σύμφωνα με τις αθηναϊκές κυβερνητικές πηγές μας να μην ισχύει διότι πουθενά δεν υπάρχει το EU label. Ούτε στην ιστοσελίδα τους www.goumenissaproject.com.
Στην ιστοσελίδα δεν υπάρχει το ονοματεπώνυμο των φερόμενων ιδρυτών της πρωτοβουλίας παρά μόνο μία φωτογραφία τους με την οποία δηλώνουν ότι επέστρεψαν στο Κιλκίς ορμώμενοι από το Oχάιο! Στις εκδηλώσεις τους εντοπίσθηκαν δύο ψυχαγωγικές (Kolede Babo & Sofka)που εμμέσως προωθούν την διάλεκτο (την αναφέρουν ως Slavic).
Στο νεοκλασικό κτήριο «κρέμεται» η αφίσα του ντοκιμαντέρ SOFKA (φωτογραφία από τη βιτρίνα). Πρόκειται για μυθιστόρημα (ερωτική ιστορία στη Γουμένισσα) γραμμένη στα ελληνικά χωρίς αλυτρωτικό περιεχόμενο. Όμως συνδυάζεται με τοπικό χορό ο οποίος είναι πολύ δημοφιλής στα «γνωστά» χωριά μεταξύ Φλωρίνης και Γουμένισσας.
Το όλο project μοιάζει εξαιρετικά προσεκτικό για να μην γίνει δικαιώματα. Πλην όμως συνδυάζεται με μια αναζωπύρωση δραστηριοτήτων σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση την οποία καλό είναι να παρατηρεί κανείς. Δε θα γράψω άλλα σήμερα περί αυτού. Παρέλκει. Θα επιμείνω όμως σε ένα ρήμα και ελπίζω να μην παρεξηγήσετε ! «Ξυ-πνά-τε». ΄Αν δεν κόψεις κάτι στην αρχή από την ρίζα του και αδιαφορήσεις, έρχεται κάποτε μια μέρα που θεριεύει και δεν μπορείς να κάνεις και πολλά για να το τιθασεύσεις.
Δεν θα είναι αύριο, δεν θα είναι μεθαύριο, θα είναι σε 5-10 χρόνια. Και μέσα από την καθιέρωση αυτής της γλώσσας, κρύβονται άλλα σχέδια. Όσο οι άλλοι μας βλέπουν να μην αντιδρούμε και να αδιαφορούμε για όλα, αυτά τόσο θα παίρνουν θάρρος. Λυπάμαι αλλά δεν έχουμε το δικαίωμα. Δεν κάνω κήρυγμα σε κανέναν, αλλά έτσι έχουν τα πράγματα. Μα έτσι να μην πάνε. Ας διαψεύσουμε μια φορά το νόμο του Μέρφι.
