Στις 6 τρέχοντος έκλεισαν 85 χρόνια από την εισβολή των Ναζί στην Ελλάδα. Από την έναρξη κόλασης των 1264 ημερών των οποίων η βαρβαρότητα ξεπερνά κάθε ανθρώπινη φαντασία. Η αγριότητα των Ναζί δολοφόνησε χιλιάδες Έλληνες, ανάμεσά τους και αγέννητα παιδιά, επιβάλλοντας έναν απάνθρωπο λιμό απ’ άκρου σε άκρο στη χώρα. Οι σκελετωμένοι ετοιμοθάνατοι, ανάμεσά τους και παιδιά, άφηναν την τελευταία τους πνοή στο δρόμο και τους περισυνέλλεγαν μαζί με τα σκουπίδια.
Οι μαζικές εκτελέσεις ήταν σε καθημερινή βάση, καθώς και ο εμπρησμός ολόκληρων χωριών. Οι Ναζί άρπαξαν το χρυσό μας, μας υποχρέωσαν σε κατοχικό δάνειο, κατέστρεψαν το σύνολο της παραγωγικής βάσης της χώρας, επέβαλαν πληθωρισμό, με άνοδο τιμών, που το ύψος τους δεν εμφανίστηκε ποτέ σε άλλη χώρα, έκλεψαν αρχαιότητες αμύθητης αξίας και επέβαλαν καθεστώς τρόμου και μαρτυρίων, που αποδεκάτισε τον πληθυσμό.
Ο ελληνικός λαός, σε αυτά τα 85 χρόνια από την καταστροφή ανέμενε, από τους απογόνους των δημίων του, κάποια χειρονομία, που να υποδεικνύει τις τύψεις τους για τα ανείπωτα εγκλήματα των προγόνων τους. Αλλά, αυτή η έστω ασήμαντη αναγνώριση της ναζιστικής καταστροφής, δεν ήρθε ποτέ.
Αντιθέτως, και δυστυχώς, οι απόγονοι αυτών, που ισοπέδωσαν την Ελλάδα, δεν δίστασαν να μας δολοφονήσουν γι’ ακόμη μια φορά, πρωτοστατώντας στην επιβολή των φονικών μνημονίων. Να μη λησμονούμε το μίσος, εναντίον της χώρας μας, από τον Σόιμπλε. Που με άκρως προσβλητικούς χαρακτηρισμούς για τους Έλληνες, αρνιόταν να συναινέσει σε προτάσεις των Γάλλων, να επιτραπεί στη χώρα η ανάπτυξη, για να μπορέσουμε να καταβάλουμε τα χρέη μας, περιορίζοντας την απάνθρωπη λιτότητα του Συμφώνου Σταθερότητας.
Αλλά να υπογραμμίσω ακόμη ότι ο Σόιμπλε, και οι λοιποί πέριξ αυτού αρμόδιοι Γερμανοί, που συμπεριφέρθηκαν τόσο άθλια στην Ελλάδα, γνώριζαν από τότε, αυτό που λίγοι Έλληνες υποψιάζονταν. Ότι, δηλαδή, όπως ουδεμία πια αμφιβολία αφήνει η σχετική συνομιλία ανάμεσα στον Έπστιν και τον γλωσσολόγο Τσόμσκι, μέσα από τις αποκαλύψεις των αρχείων του πρώτου, το χρέος που επιβλήθηκε στην Ελλάδα, που την ματώνει και θα την εξουθενώνει εσαεί, αν εξακολουθήσει να το καταβάλει, δεν είναι δικό της. Αποτελεί την απάνθρωπη μέθοδο, που μας επιβλήθηκε, για να σωθούν οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες. Το ότι έτσι διαλύθηκε μια ευρωπαϊκή χώρα, μέλος της Ευρωζώνης, δεν αποτελούσε πρόβλημα των Γερμανών, και του επικεφαλής τότε της καταστροφής της χώρας μας, Σόιμπλε. Έτσι, και γι’ αυτό, επειδή το δάνειο δεν ήταν υπέρ των Ελλήνων, αλλά υπέρ των τραπεζών, το 90% οδεύει προς τις τράπεζες, ενώ μόνο το 10% διοχετεύεται στην κατακαημένη χώρα μας. Αλλά, όμως, εμείς καταβάλουμε το σύνολό του. Επιπλέον, το τερατώδες αυτό δάνειο, στα 17 χρόνια από την επιβολή του, και σε πείσμα των ανείπωτων θυσιών των Ελλήνων, όχι μόνο δεν μειώθηκε, αλλά αντιθέτως έχει συνεχή αυξητική τάση.
Οι απόγονοι των Ναζί επιδιώκουν, και είναι κατανοητό, να επιτύχουν τη λήθη των εγκλημάτων των προγόνων τους, ξαναγράφοντας την ιστορία και επιβάλλοντας λυκοφιλία. Ωστόσο, η όποιας μορφής λήθη για τα αποτρόπαια εγκλήματα εναντίον των προγόνων μας. θα ισοδυναμούσε με ασέβεια στη μνήμη τους και σε δεύτερο βασανισμό και θανάτωσή τους.
Το σύνολο αυτών, που οι Γερμανοί μας χρωστούν, όπως αυτό εκφράζεται σε υλικούς όρους, αλλά φυσικά όχι και σε όρους ψυχικού ολέθρου, έχει υπολογιστεί σε πάνω από 1 τρισεκατομμύριο ευρώ. Ποσό, που ανήκει στον ελληνικό λαό και ουδείς δικαιούται να το χαρίζει στους απογόνους των Ναζί.
Η καταβολή των γερμανικών χρεών θα μετρήσει, έτσι, ως ελάχιστη έκφραση συγγνώμης, αν μπορεί, βέβαια, να υπάρξει συγνώμη, για τέτοιας μορφής αποτρόπαια εγκλήματα.
Αλλά, δυστυχώς. Να το πω ψιθυριστά, να το ξεστομίσω με βαθύτατο πόνο, αλλά και με τόνους ντροπής, πως έχουν κάποιο δίκιο οι σημερινοί α πρόγονοι των Ναζί, να μας θεωρούν του χεριού τους, και σε τέτοιο απαράδεκτο βαθμό υποτελείς. Φτάνει να αναλογιστούμε ότι πάνω από 8 δεκαετίες το ελληνικό κράτος, δεν απαίτησε με αποφασιστικότητα, συνέχεια και συνέπεια, ως όφειλε, τις γερμανικές αποζημιώσεις.
Και για την προχθεσινή επέτειο της έναρξης των μαρτυρίων των προγόνων μας υπήρξε εκκωφαντική σιωπή, εκ μέρους της κυβέρνησης. Υπήρξε, βέβαια σχετική δήλωση του υπουργού Νίκου Δένδια. Αλλά, αυτή, μοιάζει περισσότερο ως προσωπική, παρά ως κυβερνητική τοποθέτηση.
Σκέπτομαι, λοιπόν ότι, ως ύστατη προσπάθεια αποφυγής της εξαφάνισης μας, μέσω της λήθης, θα πρέπει η απαίτηση των κατοχικών γερμανικών χρεών να είναι ανάμεσα στις πρώτες ενέργειες, με τις οποίες θα ασχοληθεί η νέα ελληνική κυβέρνηση, όποια μορφή και αν έχει αυτή, και από όπου κι αν προέρχεται.
