Το είχα διαβάσει πριν πολλά χρόνια και δεν θυμάμαι λεπτομέρειες. Η ιστορία, η οποία είχε δημοσιευτεί σε μια εφημερίδα ως ευτράπελο, είχε περίπου ως εξής. Σε μια κωμόπολη των ΗΠΑ είχε ξεραθεί το γκαζόν, πιθανότατα λόγω λειψυδρίας. Τι έκαναν οι αρμόδιοι για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα; Η λύση βρέθηκε γρήγορα και ήταν πολύ απλή: Έβαψαν το χώμα και το λιγοστό κιτρινωπό γκαζόν που απέμενε με πράσινο χρώμα και όλα ήταν πλέον, ή μάλλον φαίνονταν, μια χαρά!
Αυτή η αστεία εικόνα μου έρχεται πάντα στο μυαλό όταν διαβάζω ότι στη χώρα μας, «όπως προκύπτει από τα στοιχεία», τα πάμε καλά σε κάποιον τομέα. Δεν χρειάζεται να γίνει κάποια ιδιαίτερη αναφορά στα περιβόητα Greek statistics, από τη στιγμή που ο όρος έχει καθιερωθεί διεθνώς ως συνώνυμο στατιστικής απάτης! Παρότι, όμως, ο κόσμος «το ‘χει τούμπανο», εμείς οι ξεροκέφαλοι δεν το βάζουμε κάτω κι επιμένουμε να έχουμε τα στατιστικά μαγειρέματα κάθε είδους «κρυφό μας καμάρι» και συνεχίζουμε ακάθεκτοι να εξωραΐζουμε τους αριθμούς.
Η πραγματικότητα, βέβαια, δεν είναι διόλου αστεία, αλλά συνήθως τραγική. Πίσω από τα άξια θαυμασμού στατιστικά μιας «βρυχώμενης» οικονομίας (δανεικός όρος από τον αγγλικό The roaring twenties, για τη μεγάλη οικονομική άνθιση στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1920, που όμως κατέληξε στο κραχ του 1929), κρύβονται αμέτρητες καθημερινές τραγωδίες. Πίσω από αριθμούς που ευημερούν, κρύβονται παιδιά που πεινάνε, οικογένειες που αγωνιούν για το μέλλον, άνθρωποι που ξεσπιτώνονται. Και θάνατοι εργαζομένων που δεν καταγράφονται πουθενά ως τέτοιοι.
Το ρεπορτάζ της «Θ» είναι αποστομωτικό. Δεν είναι μόνο ότι στα στοιχεία για τα εργατικά ατυχήματα/ δυστυχήματα απουσιάζουν οι καταγραφές που αφορούν σε μια σειρά επαγγελματικών κλάδων, με αποτέλεσμα οι θάνατοι να εμφανίζονται λιγότεροι από όσοι πραγματικά είναι. Δεν είναι μόνο ότι η χώρα μας δεν διαθέτει σύστημα καταγραφής των επαγγελματικών ασθενειών και των θανάτων που αυτές προκαλούν. Όλα αυτά είναι απαράδεκτα και τραγικά και πιστοποιούν ότι στη χώρα της φαιάς πορτοκαλιάς τα στατιστικά αποτελούν, ακόμα περισσότερο από ότι σε άλλες χώρες, έναν άκρως «επιστημονικό» τρόπο να πει κανείς ψέματα.
Ακόμα χειρότερο είναι το γεγονός ότι τα μαγειρέματα παρουσιάζουν μια κατά πολύ ωραιοποιημένη εικόνα, που εξαπατά ακόμα κι όσους ενδεχομένως έχουν τη θέληση να λάβουν μέτρα, που θα βελτίωναν κάπως τα πράγματα και θα συντελούσαν στο να σωθεί (έστω και) μια επιπλέον ζωή.
Και αυτό είναι απλά εγκληματικό!
