Ήταν Σάββατο μεσημέρι και περπατούσα στην οδό Πανεπιστημίου στην Αθήνα. Ο Μαργαρίτης Σχοινάς είχε μόλις ορκιστεί νέος υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, δεν είχε περάσει πολλή ώρα από την τελετή στο Προεδρικό Μέγαρο. Διασταυρωθήκαμε στην συμβολή της οδού Πανεπιστημίου με την οδό Βασιλίσσης Σοφίας και εξεπλάγην όταν τον είδα, μέσα σε αυτή την πολιτική αναταραχή, να περπατά απαλλαγμένος από το βαρύγδουπο υπουργικό σακάκι και την αναγκαία γραβάτα. Από την «στολή υπηρεσίας» του πολιτικού.
Άνετος και Ευρωπαίος, φορούσε ένα τζάκετ της εποχής και συνοδευόμενος από ένα συνεργάτη του πήγαινε να γευματίσει. Χαιρετηθήκαμε εγκαρδίως καθώς τον γνωρίζω από το 1994, όταν ήταν σύμβουλος του ισπανού επιτρόπου Μεταφορών Μαρσελίνο Ορέχα. Μάθαινα τότε τα νέα για την τύχη της «Ολυμπιακής» που βαρυνόταν επίσης με πρόστιμα για κρατικές ενισχύσεις και αναστάτωνα τους υπουργούς Μεταφορών του ΠΑΣΟΚ.
Ο κ. Σχοινάς μου αποκάλυψε πως είχε μόλις παραλάβει το υπουργείο από τον απερχόμενο Κώστα Τσιάρα και η πρώτη του εμπειρία και επαφή με την εξωτική οδό Αχαρνών όπου εδρεύει το υπουργείο Γεωργίας δεν ήταν και η καλύτερη. «Βρήκα τέσσερις τρύπες στο πάτωμα μόλις μπήκα στο γραφείο μου», είπε σκασμένος στα γέλια. Το εξέλαβε ως τρύπες στην μοκέτα, διότι αν οι τρύπες είναι άλλες, κινδυνεύει και από «διαρροές». Αφού θυμηθήκαμε τι λέγαμε μερικούς μήνες πριν στο αγαπημένο του ιταλικό στην οδό Παύλου Μελά, στη Θεσσαλονίκη, παρουσία της φίλης του Μάρθας και της συζύγου του Μερτσέντες, που ανήκει σε μια από τις πιο μεγάλες οικογένειες της Ισπανίας αλλά ξέρει και άψογα ελληνικά, του ευχήθηκα καλή επιτυχία στο δύσκολο έργο του.
Ο Μητσοτάκης δεν τον έστειλε εκεί για να κάνει εκδρομές και περιοδείες μόνο στην περιφέρεια. Τον έστειλε για να σώσει ο,τιδήποτε αν σώζεται, στις Βρυξέλλες. Υπερασπιζόμενος όμως πράγματα κόντρα σε όλους τους ευρωπαϊκούς κώδικες που υπηρέτησε από την θέση του αντιπροέδρου της Κομισιόν, του εκπροσώπου Τύπου του Γιούνκερ, του επιτρόπου, του ευρωβουλευτή, του σέρπα κάποτε. Δύσκολα πράγματα!
Η αποστολή του είναι να μειώσει δραστικά τα πρόστιμα με τα οποία απειλείται η Ελλάδα λόγω του ΟΠΕΚΕΠΕ και να αξιοποιήσει στο πλαίσιο των καθηκόντων του τις «άκρες» του στις Βρυξέλλες και το Λουξεμβούργο για να μειωθεί το ελληνικό ρεζίλι στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και ειδικά με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Πραγματικά, ούτε ψύλλος στον κόρφο του. Αν τυχόν η Εισαγγελία μάς επιδικάσει και μας καταλογίσει το ποσό των 2,68 δισ. ευρώ που αναφέρει στην ετήσια έκθεση της ως εκτιμώμενη ζημία από την δράση των ελληνικών αρχών, «χαίρεται».
Πάει το περίφημο success story. Εμείς οι Έλληνες θα κληθούμε να πληρώσουμε από τις τσέπες μας τα πρόστιμα με αναπροσαρμογή των πλεονασμάτων που μας ζητούνται και των δόσεων του χρέους μας. Η ζημιά που έχει γίνει στο άυλο κεφάλαιο της χώρας και κυρίως στην εικόνα των δημοκρατικών θεσμών είναι τεραστία και δύσκολα αναστρέφεται. Ας ευχηθούμε τουλάχιστον να γλυτώσουμε από τα άλλα.
Το πολιτικό πρόβλημα σε αυτές τις περιπτώσεις είναι πως στην ουσία πρόκειται για σχολές αυτοκτονίας. Αν γλυτώσεις την χώρα σου από τα πρόστιμα, άλλος παίρνει την «κρέμα» και σε σένα την αναγνωρίζουν λίγοι. Εάν δεν γλυτώσεις τα πρόστιμα, λούζεσαι εσύ το πολιτικό κόστος εις ολόκληρον και την γλυτώνει ο επικεφαλής. Ας ευχηθούμε το Σχοιν(α)ί, να αντέξει τον Μαργαρίτη.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη»
