Η Θεσσαλονίκη ευλογήθηκε να αποκτήσει σιδηροδρομική συγκοινωνία πριν από 155 χρόνια, όχι όμως και να τη χαρεί. Μυριάδες άστοχων ενεργειών είχαν ως αποτέλεσμα να πραγματοποιούνται εν έτει 2026 μόνον δύο δρομολόγια Αθήνα-Θεσσαλονίκη. Το ένα πολύ πρωινό -σε ώρα βασανιστικά άβολη- και το άλλο βραδινό.
Στο βραδινό παστώνονται οι περισσότεροι ταξιδιώτες που μέχρι πριν από λίγους μήνες εξυπηρετούνταν με τέσσερα καθημερινά δρομολόγια. Ο παμπάλαιος και βρώμικος αραμπάς ξεκινά στις 6 μ.μ. από την Αθήνα και καταφθάνει στη Θεσσαλονίκη κατά το πρόγραμμα στις 23.10. Στην πραγματικότητα, η άφιξη γίνεται με καθυστέρηση, συνήθως 25-30 λεπτών. Και όταν επιτέλους το τρένο σταματά, ξεχύνεται από τις πόρτες του ένα κοπάδι -νέοι και γέροι, κοπέλες με βαλίτσες και γριές με μπαστούνια-, με κατεύθυνση προς τα τελευταία λεωφορεία του ΟΑΣΘ, που τα προφταίνουν δεν τα προφταίνουν, διότι όλα αναχωρούν πριν από τα μεσάνυχτα.
Και το μετρό; θα αναρωτηθείτε. Ο Κύριος έδωσε μετρό στη Νύφη του Θερμαϊκού, αλλά της το παίρνει λίγο-λίγο πίσω, ένεκα οι πολλές αμαρτίες της. Η θεόπνευστη διοίκησή του, μέσα στην υπόγεια σοφία της, αποφάσισε το τελευταίο δρομολόγιο να ξεκινά από το σταθμό ακριβώς στις 11 μ.μ. Σε προγραμματισμένη δυσαρμονία με την άφιξη του τρένου.
Στους ηλικιωμένους, τους έχοντες κινητικά προβλήματα και σε όσους έχασαν το λεωφορείο μια λύση απομένει. Σέρνουν βαλίτσες και μπαγκάζια στη στεγασμένη στάση του ταξί και περιμένουν τη σειρά τους στρυμωγμένοι, διότι για λόγους σιδηροδρομικής οικονομίας το στέγαστρο είναι μικρό. Και περιμένουν να φανεί άδειο ταξί.
Αμ δε που θα φανεί! Οι οδηγοί έχουν ήδη παραλάβει όποιους έχουν βρει μπροστά τους, για να εξασφαλίσουν πολλαπλή μίσθωση. Περνούνε καμαρωτοί με οχήματα υπερπλήρη μπροστά από το στέγαστρο, χωρίς να καταδέχονται να ρίξουν ένα βλέμμα στους αγανακτισμένους του στεγάστρου, που ματαίως διαμαρτύρονται.
Πολλοί οδηγοί αποφεύγουν τον σταθμό, για να μη συνεργήσουν στο χάος που δημιουργείται. Αλλά η πλειονότητα αμαρτάνει (έχω πολυετή πείρα). Αμαρτάνει διότι μένει ανεπόπτευτη. Θα αρκούσε η ολιγόλεπτη παρουσία ενός αστυφύλακα για να εξυπηρετούνται όλοι κανονικά. Θα αρκούσε το μετρό να τροποποιήσει κατά μισή ώρα το ωράριό του. Θα αρκούσε τα λεωφορεία να τροποποιήσουν κατά μερικά λεπτά τα δικά τους. Και ίσως ο αραμπάς θα μπορούσε να ξεκινά μισή ώρα νωρίτερα από την Αθήνα. Θα μπορούσε να υπάρχει συντονισμός χάριν της «καθημερινότητας» όχι των οργανισμών, αλλά των απλών ανθρώπων. Διότι υπάρχουν και αυτοί.
Υ.Γ. Σχετική καταγγελία έλαβε η Υποδιεύθυνση Τροχαίας Θεσσαλονίκης (31.1.2026) και ενημέρωσε (20/24.2.2026) το σωματείο ταξί και τον καταγγέλλοντα ότι «θα συνεχίσει και θα εντείνει τους τροχονομικούς ελέγχους στο περί ου ο λόγος σημείο, προς διαπίστωση σχετικών παραβάσεων επιβάλλοντας τις προβλεπόμενες κυρώσεις σε βάρος παντός υπαίτιου».
