Μια εβδομάδα συμπληρώθηκε από την έναρξη των βομβαρδισμών στο Ιράν, που οδήγησε σε ακόμα μια ανάφλεξη της «πυριτιδαποθήκης» της Μέσης Ανατολής.
Προς το παρόν είναι αδύνατον να προβλέψει κανείς αν οι εχθροπραξίες θα εξελιχθούν σε ένα βραχύβιο επεισόδιο (αντίστοιχο με τον 12ημερο βομβαρδισμό τον Ιούνιο), ή σε μια γενικευμένη, χρονικά παρατεταμένη σύγκρουση. Με δεδομένο, όμως, ότι το καθεστώς των μουλάδων δεν δείχνει να καταρρέει παρά την εκτέλεση του αγιατολάχ Χαμενεΐ, και καθώς η Τεχεράνη βομβαρδίζει χώρες του Περσικού και της Αραβικής Χερσονήσου ενώ, παράλληλα, κλείνει τα Στενά του Ορμούζ, οι ενδείξεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι ασκοί του Αιόλου άνοιξαν για τα καλά.
Αυτό το συμπέρασμα ενισχύεται από την ανάγνωση που υπαγορεύει η ερμηνεία των πολεμικών γεγονότων: Τόσο η Τεχεράνη, όσο και το Τελ Αβίβ (και μάλλον και η Ουάσινγκτον, που στρέφει το βλέμμα της στους επόμενους μεγάλους αντιπάλους της στη γεωπολιτική σκακιέρα), δείχνουν να το «παίζουν όλα για όλα».
Τα πρώτα αποτελέσματα των εχθροπραξιών (πέρα από τον ανυπολόγιστο αριθμό αθώων θυμάτων) γίνονται ήδη ορατά. Τα χρηματιστήρια έπεσαν, οι τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου εκτινάχτηκαν στα ύψη. Και ενώ τα χρηματιστήρια νομοτελειακά θα ανακάμψουν, η εκτόξευση των τιμών της ενέργειας προμηνύει εξαιρετικά δύσκολες εποχές.
Το πρόβλημα (που φοβάμαι ότι θα διογκωθεί ιδιαίτερα σε μια Ελλάδα που στενάζει κάτω από το δυσβάσταχτο βάρος ενός συνεχώς αυξανόμενου πληθωρισμού) δεν αφορά μόνο στη δυνατότητα να θερμάνουμε τα σπίτια μας. Το άλμα στις τιμές της ενέργειας θα συμπαρασύρει τις τιμές των προϊόντων στα ράφια των σούπερ μάρκετ, καθώς και μιας μακράς σειράς υπηρεσιών… Το τι επιπτώσεις θα έχει αυτό σε μια χώρα, όπου το εισόδημα του 60% των νοικοκυριών δεν επαρκεί παρά μόνο για τις 18 πρώτες μέρες του μήνα (ρεπορτάζ της «Θ» στις 7/2/26), είναι εύκολο να το φανταστούμε!
Το μόνο που μπορούμε σίγουρα να πούμε είναι ότι η έναρξη των εχθροπραξιών είναι «αρχή μεγάλων δεινών για τους Έλληνες» (λόγια που έβαλε ο Θουκυδίδης στο στόμα του Σπαρτιάτη πρέσβη που στάλθηκε στην Αθήνα μπας και αποφευχθεί η έναρξη του Πελοποννησιακού Πολέμου). Και όχι μόνο για τους Έλληνες!
ΥΓ: Και μιας και αναφερθήκαμε στον μεγάλο ιστορικό, ας ελπίσουμε ότι ο πόλεμος στο Ιράν δεν θα ενεργοποιήσει την «Παγίδα του Θουκυδίδη». (Ο όρος περιγράφει μια κατάσταση διεθνούς πολιτικής, όπου η άνοδος μιας νέας δύναμης απειλεί την κυρίαρχη και οδηγεί σε σύγκρουση. Χρησιμοποιείται κυρίως για να περιγράψει τον ανταγωνισμό μεταξύ των ΗΠΑ -κυρίαρχη δύναμη- και της ανερχόμενης Κίνας).
