Ασφαλώς η κυρία Αλεξοπούλου δεν το γνωρίζει, αλλά το τζάμπα είναι όρος του πρώιμου ισλαμικού φορολογικού δικαίου. Από εκεί κληρονόμησε τις δύο σημασίες που έχει στην καθομιλουμένη νεοελληνική.
Η πρώτη σημασία είναι να παίρνεις κάτι χωρίς αντάλλαγμα: («όλα τζάμπα, άσ’ το αυτό, έχει ένα τάλιρο»). Η δεύτερη σημασία είναι η ματαιοπονία: («τζάμπα παιδεύεσαι». Όταν η λέξη χρησιμοποιείται με τη δεύτερη σημασία, προστίθεται και η λέξη «άδικα». Π.χ. «τζάμπα και άδικα παιδεύεται ο ΣΥΡΙΖΑ να επιτύχει σύγκλιση με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές».
Όμως η αρχική σημασία της λέξης ήταν διαφορετική. Στις αγροτικές ισλαμικές κοινωνίες όλοι χρεώνονταν με κάποιο φόρο, ανάλογα με την έκταση του χωραφιού τους, Υπήρχαν όμως και οι ακτήμονες. Επειδή ο κτηματικός φόρος εξέφραζε την εξουσία του μονάρχη, δεν ήταν δυνατόν να μένει κάποιος αφορολόγητος. Έτσι καθιέρωσαν και ένα έγγειο φόρο για τους ακτήμονες, που ονομαζόταν «τζάμπα»
Προφανώς ήταν φόρος άδικος γι’ αυτό και αντικαταστάθηκε από άλλους, καθώς ανέκαθεν οι φορολογικές αρχές φρόντιζαν να καταργούν τους άδικους φόρους και να τους αντικαθιστούν με άλλους χειρότερους. Έτσι, ο τζάμπα χάθηκε στο έρεβος του χρόνου και τον θυμόμαστε μόνον στην Ιστορία του Δικαίου οσάκις πρέπει να ερμηνεύσουμε την επιβολή νεότερων φόρων. Αλλά η αίσθηση της αδικίας ήταν τόσο έντονη, που ο όρος διατηρήθηκε στη λαϊκή μνήμη παραπάνω από έξι αιώνες τώρα, χωρίς κανείς να θυμάται την αρχική του σημασία.
Βέβαια, ο τζάμπα αναβίωσε στο σύγχρονο ελληνικό φορολογικό σύστημα. Πάρτε για παράδειγμα έναν συνταξιούχο των 600 ευρώ. Εξ ορισμού βρίσκεται στη ζώνη της φτώχιας και φυσικά δεν πρόκειται να αυξηθεί ουσιωδώς σύνταξή του, διότι θα πρέπει να φορολογηθεί περισσότερο η πολυδιαμερισματούχος κυρία Αλεξοπούλου. Ο μικροσυνταξιούχος βρίσκεται στην ίδια κατάσταση με τον ακτήμονα του 16ου αιώνα, μην πω και σε χειρότερη θέση.
Ο σύγχρονος αυτός ακτήμων επιβαρύνεται στο συμβολικό εισόδημά του (που στην πραγματικότητα είναι οι παλιές κρατήσεις στο μισθό του) με 9% φόρο εισοδήματος, που σημαίνει 54 ευρώ το μήνα. Τα 600 ευρώ του μειώνονται σε 550, τα οποία ο ταλαίπωρος τα ξοδεύει για να αγοράσει τρόφιμα και να πληρώσει λογαριασμούς. Στις τιμές τους όμως περιλαμβάνεται και ο ΦΠΑ, που κυμαίνεται από 6% έως 24% αναλόγως του εμπορεύματος, ήτοι μέσος όρος 15%, που του παίρνει άλλα 80 ευρώ. Άρα, από το ονομαστικό μηνιαίο εισόδημά των 600 ευρώ απομένουν στον συνταξιούχο τα 470.
Συμπέρασμα: Βρίσκεται σε πολύ χειρότερη θέση από τον ακτήμονα του 16ου αιώνα, διότι επιβαρύνεται όχι με έναν, αλλά με δύο τζάμπα φόρους.
Γι’ αυτό αγαπητοί βουλευτές, δεν αρκεί να προσέχετε πώς μιλάτε, όπως είπε και ο πρωθυπουργός. Πρέπει να μελετάτε και λίγο το παλαιό φορολογικό δίκαιο, για να διδάσκεστε ευσπλαχνία και δικαιοσύνη. Εκεί φορολογούσανε τον φτωχό, εσείς τον κατακρεουργείτε.
